Αρετή

Ο χαλκός μένει κρύος ώσπου να τον βρει η φωτιά. Το ξύλο μένει ίσιο ώσπου η χορδή να τραβήξει την καμπύλη του. Φοβήθηκες τη θέρμη. Αντιστάθηκες στο λύγισμα. Μα μέταλλο που δεν λιώνει ποτέ δεν βρίσκει την κόψη του. Τόξο που μένει ίσιο δεν στέλνει βέλος. Χορδή που δεν τρέμει ποτέ δεν έχει φωνή. Το σφυρί πέφτει. Η χορδή τεντώνεται. Δεν σπας – τραγουδάς. Η κόψη ήταν πάντα μέσα στο μετάλλευμα. Η πτήση ήταν πάντα μέσα στο ξύλο. Ήσουν πάντα η φωνή, περιμένοντας μια φωτιά που δεν μπορούσες ν' αρνηθείς.