Αρμονία

Μα το γέρσιμο έμοιαζε με πτώση, κι εσύ είχες ήδη πέσει. Λείανες τις γωνίες σου· το λείο, πίστεψες, σήμαινε δυνατό. Αυτό που αφαίρεσες από ντροπή, ήταν η ίδια η εγκοπή όπου θα κλείδωνε μια άλλη πέτρα. Τώρα γέρνεις ξανά. Για μια ανάσα υπάρχει μόνο πτώση. Ύστερα μια πέτρα σε βαστά, κι εσύ βαστάς εκείνη. Ό,τι ήταν να πέσει γίνεται αψίδα.